Hilmicem Nerede Oynadı? Hayatın İçinden Komik Bir Keşif
İzmir’in o sıcacık kafelerinde oturmuş, kahvemi yudumlarken arkadaşlarımla konuşuyorduk. Konu birden bire Hilmicem’e geldi. “Hilmicem nerede oynadı?” sorusu havada uçuştu. Arkadaşlar gülmeye başladı, ben de gülüyor gibi yapıp aslında içimden yüzlerce senaryo geçirmeye başladım. Çünkü biliyorsunuz, ben her şeyin altında bir anlam arayan, espriyle karışık filozof bir genç yetişkinim.
Sabah Kahvesi ve Hilmicem’in Sırları
Sabah kahvemi alıp balkona çıktım. Güneş İzmir’in üstüne öyle bir düşüyor ki, insan hem mutlu oluyor hem de hafiften melankolik bir hâle giriyor. Telefonu elime aldım ve düşündüm: “Hilmicem nerede oynadı?” Kendime soruyorum ama cevap gelmiyor, çünkü Hilmicem sanki bir şehir efsanesi gibi gizemli.
İç sesim: “Belki de Hilmicem hiç oynamadı, biz sadece izliyoruz.”
Arkadaş ortamında bu soruyu açmaksa ayrı bir eğlence. Mesela geçen gün, kahvede otururken biri sordu:
— “Hilmicem nerede oynadı?”
— “Bilmiyorum, ama geçen gün mutfakta saklanmış olabilir,” dedim.
O an kahkaha patladı. Aslında mantık yürütürsen, Hilmicem’in oynadığı yerler, gündelik hayatın kendisi. Spor salonunda mı? Belki. Parkta mı? Neden olmasın. Ama bana göre en komik yeri, insanların kafasında yarattığı belirsizlik.
Arkadaş Ortamında Espriyle Karışık Düşünceler
Arkadaşlarımla sürekli dalga geçerim. Mesela biri bana sordu:
— “Hilmicem nerede oynadı sence?”
— “Sanırım kendi hayal dünyasında, ama orada bile sosyal mesafeyi koruyor olabilir,” dedim.
İçten içe düşündüğüm şey ise şuydu: Neden bu kadar merak ediyoruz? Belki de Hilmicem’i izlemek, kendi hayatımızdaki eksiklikleri fark etmemizi sağlıyor. O yüzden ben de gülüyorum ama bir yandan derin düşüncelere dalıyorum.
Metroda Hilmicem ve Hayat
Bir gün metroyla işten eve dönerken kafamda hâlâ aynı soru vardı: “Hilmicem nerede oynadı?” Yanımdaki gençler telefonlarına gömülmüş, ben ise Hilmicem’in gizemini çözecekmiş gibi bakıyorum etrafa.
İç sesim:
— “Bak, sen de tam bir film karakterisin. İnsanlar metroda basit şeylerle meşgul, sen Hilmicem’i çözmeye çalışıyorsun.”
Ve işte tam o anda fark ettim: Hilmicem nerede oynadı sorusu aslında bir metafor. Hepimizin hayatında bir Hilmicem vardır, gizli, bilinmeyen, bazen sadece kafamızda oynayan.
Küçük Diyaloglarla Günlük Mizah
Evde kahve içerken kedim önümde miyavlamaya başladı. “Hilmicem nerede oynadı sence?” dedim. Kedim bana baktı ve tırnaklarını çıkardı. “Sanırım cevap bu değil,” dedim kendi kendime.
Arkadaş ortamında da böyle anlar olur. Mesela geçen gün:
— “Hilmicem nerede oynadı?”
— “Bence marketin önünde, indirimli çikolatayı beklerken,”
— “İyi tahmin, ama daha çok kendi zihninde oynuyordur bence,” dedim.
İşte tam da bu yüzden, Hilmicem sorusu hem komik hem düşündürücü. İnsan hem gülüyor hem de içten içe kendini sorguluyor.
İzmir Sokaklarında Hilmicem
İzmir’de dolaşırken düşündüm: Hilmicem belki de bizim mahallede, parkta, çarşıda oynuyordur. İnsanlar fark etmiyor ama Hilmicem kendi mini dünyasında bir kahraman. Ben de bunu fark ettikçe gülümsüyorum. Çünkü bazen en komik şey, hayatın kendisi.
İç sesim: “Bak, sen de gülüyorsun ama aslında hayatı çok fazla kafaya takıyorsun. Hilmicem nerede oynadı? İşte o an bir gülümseme yakaladın.”
Sonuç: Hilmicem Nerede Oynadı?
Bence Hilmicem nerede oynadı sorusu, bir anlamda hepimizin hayatında bir keşif yolculuğu. Kimi zaman parkta, kimi zaman kafelerde, kimi zaman da kendi hayal dünyasında. Ama en önemlisi, bu soru sayesinde hem gülüyoruz hem de düşünmeye başlıyoruz. Arkadaş ortamlarında, kahve molalarında, metro yolculuklarında Hilmicem’i aramak, aslında kendi mizah anlayışımızı ve derin düşüncelerimizi birleştirmek demek.
Ve işte böyle, İzmir’in güneşli sokaklarında, kahve kokulu sabahlarda, arkadaşlarla şakalaşarak Hilmicem’in izini sürüyoruz. Bazen cevap bulamıyoruz ama sorun değil, çünkü en komik ve anlamlı anlar zaten bu arayışta gizli.
Hilmicem nerede oynadı? Belki cevap yok, belki de cevap her zaman bizimle: gülümsemek, düşünmek ve bazen kendimizle dalga geçmek.